منع مسلمانان از زيارت امام حسين متوكل رسما مسلمانان را از زيارت قبر ريحانهء رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله - و سيد جوانان اهل بهشت ، امام غريب مظلوم منع كرد و افراد مسلّح و كمين‌گاههايى تجهيز كرد و جاسوسانى را براى پيگيرى و شكار كردن زائران گسيل داشت و آنها را مأمور كرد كه بدترين مجازاتها از جمله كشتن و دار زدن و بريدن دست و پا و انواع شكنجه‌هاى ديگر را روا دارند . با اين همه ، به رغم اجراى اين همه شكنجه مسلمانان از زيارت قبر نوادهء پيامبر ( ص ) خوددارى نكردند و بر آن قبر شريف هجوم آوردند ، همين كه متوكل از اين پايدارى مردم مطلع شد ، يكى از سران سپاه خود را مأمور كرد و سپاه انبوهى را نيز در اختيار او گذاشت تا جلو زيارت مردم را بگيرند . تودهء مردم بر او شوريدند و گفتند : اگر همهء ما را بكشى از زيارت او دست برنمىداريم ، ناگزير وى جريان را به متوكل نوشت و سرانجام او دستور داد ، كارى به ايشان نگيرد . در سال ( 247 ه ) به متوكل خبر دادند كه مسلمانان ، يك گروه عظيمى راهى زيارت آن مرقد مقدس شده‌اند ، سپاه بزرگى را به مقابل ايشان فرستاد و به منادى خود دستور داد تا جار بزند : « هر كس به زيارت قبر حسين برود مال و جانش مباح است . » [ 1 ] و همه نوع شكنجه‌ها و سختگيريها را از قتل و زندان و مالياتهاى سنگين بر ايشان روا داشت با اين همه موفق نشد ، و مسلمانان جان و مالشان را براى زيارت امام حسين عليه السّلام در كف دست نهادند .

--> [ 1 ] شرح شافيهء ابو فراس : ص 144 .